Namiętny powrót do byłego kochanka: Ogień rozpalony po latach rozłąki

Siedziałam w tej małej kawiarni na obrzeżach miasta, popijając latte i przeglądając wiadomości na telefonie. Miałam trzydzieści dwa lata, stabilną pracę w agencji reklamowej i życie, które wydawało się poukładane. Ale naprawdę byłam samotna, odkąd rozstałam się z ostatnim partnerem rok temu. Dziesięć lat temu wszystko było inne – byłam dwudziestodwulatką pełną marzeń, a on, Igor, był moim pierwszym prawdziwym kochankiem. Rozstaliśmy się w dramatycznych okolicznościach: on wyjechał za pracą do innego miasta, ja nie chciałam czekać. Myśl o nim czasem budziła mnie w nocy, wilgotna i tęskniąca.

Podniosłam wzrok i zamarłam. W drzwiach stał on – Igor, starszy o dekadę, ale wciąż ten sam: wysoki, atletycznie zbudowany, z lekkim zarostem i tymi przenikliwymi zielonymi oczami, które kiedyś topiły mnie w ekstazie. Nosił teraz elegancką koszulę, opinającą muskularne ramiona, i jeansy, które podkreślały jego męskie biodra. Nasze spojrzenia się spotkały. Uśmiechnął się szeroko, a ja poczułam, jak żołądek mi się skręca z podniecenia.

– Weronika? – zapytał niskim, aksamitnym głosem, podchodząc do mojego stolika. – Nie mogę uwierzyć... Po tylu latach!

– Igor... – wyszeptałam, wstając. Objęliśmy się na powitanie, a jego dłonie na moich plecach przesłały dreszcz prosto do krocza. Pachniał wodą kolońską zmieszaną z męskim potem – zapachiem, który pamiętałam z naszych namiętnych nocy.

Usiadł naprzeciwko, zamówiliśmy kawę. Rozmowa płynęła gładko: opowiedziałam o swojej karierze, on o tym, jak założył własną firmę IT i jest singlem od pięciu lat. Ale pod powierzchnią czaiło się napięcie seksualne, gęste jak mgła. Patrzył na moje usta, na dekolt mojej bluzki, gdzie sutki stwardniały pod materiałem.

– Pamiętasz tamtą noc w lesie? – mruknął, pochylając się bliżej. – Jak cię brałem pod gwiazdami, a ty jęczałaś moje imię?

– Jak mogłabym zapomnieć? – odparłam drżącym głosem. – Pierwszy raz poczułam się naprawdę pożądana przy tobie. Ale potem życie nas rozdzieliło...

Godziny mijały, a ja czułam, jak wilgotnieję między udami. Opowiadał o swoich podróżach, ja o samotnych wieczorach. W końcu zaproponował:

– Chodź do mnie. Mieszkam niedaleko. Pogadamy przy winie.

Nie mogłam odmówić. W jego mieszkaniu, nowoczesnym apartamencie z widokiem na rzekę, atmosfera zgęstniała. Nalał czerwone wino, usiedliśmy na kanapie. Jego dłoń musnęła moje kolano.

– Tęskniłem za tobą, Weroniko – wyznał. – Zawsze byłaś najlepsza.

Pocałowaliśmy się. Jego usta były gorące, natarczywe, język wplótł się w mój, a ręce powędrowały pod bluzkę, miażdżąc piersi. Jęknęłam, ocierając się o jego twardniejący kutas przez spodnie. Ale wstrzymaliśmy się – napięcie miało narastać.

Rozmawialiśmy do późna, wspominając dawne uniesienia. Czułam, że to dopiero początek. Tej nocy nie przespałam, fantazjując o tym, co przyniesie jutro. Naprawdę byłam gotowa na powrót do jego ramion.

Następnego wieczoru byłam u niego ponownie. Ubrałam się prowokująco: czarna sukienka opinająca biodra, koronkowa bielizna pod spodem i szpilki. Miałam trzydzieści dwa lata, ale przy Igorze czułam się jak dwudziestolatka – pełna nieokiełznanej namiętności. On otworzył drzwi w luźnej koszuli, z widocznym zarysem mięśni pod materiałem. Przygotował kolację: stek z sałatką, świece na stole, cicha jazzowa muzyka.

– Wyglądasz obłędnie – mruknął, całując mnie w szyję. – Od pierwszego spojrzenia w kawiarni marzyłem o tym.

– Ja też, Igor. Te dziesięć lat... Byłam głupia, że pozwoliłam ci odejść – przyznałam, siadając. Jedliśmy, rozmawiając o wszystkim: o naszych błędach, o tym, jak życie nas zmieniło. Opowiedział o pustych relacjach, ja o mężczyznach, którzy nie dorastali mu do pięt.

– Pamiętasz, jak cię wiązałem jedwabnym szalikiem? – szepnął, jego dłoń na moim udzie. – Jęczałaś z rozkoszy.

– Tak, to był rough sex, ale taki konsensualny, idealny – odparłam, wilgotniejąc. – Chcę tego znowu.

Po kolacji tańczyliśmy w salonie. Jego ręce na moich biodrach, kutas twardy ocierający się o brzuch. Pocałunki stały się głodne: gryzł moją wargę, ja drapałam jego plecy. Zdjął mi sukienkę powoli, admirując koronkowy stanik i stringi.

– Jesteś boginią – wysapał, klękając. Całował brzuch, uda, aż dotarł do wilgotnej cipki. Jęknęłam, gdy język musnął łechtaczkę przez materiał.

– Igor, proszę... – błagałam.

– Jeszcze nie. Chcę cię torturować – roześmiał się gardłowo. Wstał, zdjął koszulę, odsłaniając umięśniony tors. Pchnął mnie na kanapę, ale znów się wstrzymał. Rozmawialiśmy nago, ciała splecione, ale bez penetracji. Opowiadał, jak masturbował się myśląc o mnie, ja przyznałam to samo.

– Pierwszy raz po rozstaniu poczułam się naprawdę żywa – wyznałam.

Noc spędziliśmy tuląc się, budując napięcie. Rano obudziłam się z jego erekcją przy pośladkach. Ale czekaliśmy – pożądanie miało eksplodować później. Naprawdę byłam uzależniona od tej gry.

Trzeci wieczór był kulminacją. Przyszłam do niego prosto z pracy, w spódnicy ołówkowej i pończochach, które kupiłam specjalnie. Igor czekał nagi, z butelką szampana. Miał czterdzieści dwa lata, ale ciało jak atleta – twardy kutas sterczał dumnie, żyły pulsowały.

– Dziś cię wezmę całą – oświadczył, przyciągając mnie.

– Tak, weź mnie mocno – jęknęłam. Pocałunek był dziki, ręce rwą ubranie. Rzucił mnie na łóżko, zdarł pończochy, lizał cipkę żarłocznie. Jęczałam głośno, wijąc się.

– Smakujesz jak nektar – mruknął, wsuwając dwa palce. Orgazm przyszedł szybko, tryskałam sokami.

– Teraz ty – powiedziałam, klękając. Ssałam jego kutasa głęboko, gardło pełne, jaja w dłoniach. Stękał, trzymając mnie za włosy.

– Weroniko, jesteś mistrzynią oralu...

W końcu wszedł we mnie od tyłu, pieprząc mocno, klapsy na dupie. Konsensualny rough sex, idealny. Zmieniałem pozycje: na jeźdźca, gdzie ujeżdżałam go dziko, piersi podskakujące; na misjonarza, patrząc w oczy.

– Kocham cię – wysapał podczas drugiego orgazmu.

– Ja ciebie też! To był najlepszy seks w moim życiu – krzyknęłam, dochodząc po raz trzeci.

Leżeliśmy potem spleceni, spoceni. Rozmawialiśmy o przyszłości – chcieliśmy spróbować znowu. Po latach rozłąki znaleźliśmy drogę powrotną. Naprawdę byłam szczęśliwa, spełniona. To był powrót nie tylko ciała, ale i duszy.